وَ أَنَّ اللَّهَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ
علم چون عين ذات است و ذات حق غير متناهيست علم غير متناهيست حتى علم ذات بذات و اين علم غيبى است كه مختص بذات است و اما علم بما سواى حق محدود است و مانعى ندارد كه وجود حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه اطهار عليهم السلام داشته باشند از گذشته ابتداء خلق و آينده هر چه كه هست و مىشود و لو بر ديگران غيب باشد كه از يك ساعت بعدش خبر ندارند
وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ
الاية لقمان آيه 34 و ما در مجلد اول ابتداء سوره بقره در ذيل آيه
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
بيان مفصلى كردهايم .
مضافا به اينكه در اين آيه الغيوب جمع محلى بلام افاده عموم دارد و اين منافى نيست كه بعض بندهگانش ببعض غيوب عالم باشند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 79 ]
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ وَ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 79 )
كسانى كه ولنگارى ميكنند كسانى را كه صدقات مندوبه را بالطوع و الرغبة زياد بذل ميكنند و كسانى كه به مقدار طاقت خود قليلى بذل ميكنند و اين دو دسته را مسخره ميكنند خداوند هم آنها را مسخره ميفرمايد و از براى آنها است عذاب دردناك يك دسته منافقين هستند كه مؤمنين را ولنگارى ميكنند در باب صدقات اغنياء مؤمنين كه بسيار و مال كثير در راه خدا انفاق به فقراء ميكنند آنها را رمى برياء و سمعه و معروفيت و اسراف و تبذير ميكنند و فقراء كه به مقدار طاقت خود قليلى از مال خود را انفاق ميكنند ميگويند كه اين مال قليل در دستگاه الهى چه تأثيرى دارد و هر دو دسته را مسخره ميكنند خداوند هم فرداى قيامت آنها را مسخره ميفرمايد لذا ميفرمايد الذين ممكن است مبتداء باشد و جمله مستقله