جهاد نميكرد با اصحاب و مسلمين تشريف ميبرد .
جاهِدِ الْكُفَّارَ
مگر كسانى كه معاهده كردند و اهل كتابى كه بشرائط ذمه عمل كنند و كسانى كه در امان مسلمين باشند و يا پناه به آنها بياورند
وَ الْمُنافِقِينَ
كه نفاق آنها ظاهر شود به اينكه خود آنها ظاهر كنند يا خداوند خبر دهد يا مسلمين كشف كنند
وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ
با كمال غلظت و شدت و شجاعت و شهامت بر آنها سختگيرى كن اينها ديگر قابل هدايت نيستند
وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
و عذاب سخت آن
وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
بازگشت آنها كه در قيامت زنده شوند بد جايگاهيست
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 74 ]
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا وَ ما نَقَمُوا إِلاَّ أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 74 )
قسم ميخورند به خداوند متعال كه ما همچه كلامى نگفتهايم و هر آينه محققا گفتند كلمه كفر را و كافر شدند بعد از اسلام آوردن و قصد سويى كردند به چيزى كه به آن نائل نشدند و كينه نورزيدند يعنى باعث بر كينه ورزيدن آنها نبود مگر آنكه خداوند آنها را بىنياز فرمود و رسول خدا از فضل الهى پس اگر پشيمان شوند و توبه كنند براى آنها بهتر است و اگر اعراض كنند خداوند آنها را عذاب مىكند به عذاب دردناك هم در دنيا و هم در آخرت و نيست از براى آنها در روى زمين كسى كه دوست آنها باشد و نه كسى كه آنها را يارى كند كه از عذاب الهى نجات يابند .
شأن نزول اين آيه بمقتضاى اخبار بسيارى از حضرت باقر و حضرت صادق عليهما السلام و از حذيفه ( رض ) و از ابن جريح و از ابن بابويه و از زمخشرى