[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 44 ]
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ( 44 )
پس چون فراموش كردند آنچه را كه به آنها تذكر داده شد به آن چيز باز ميكنيم بر آنها درهاى هر چيزى را تا زمانى كه فرحناك شدند به آنچه به آنها داده شده بناگاه آنها را ميگيريم پس در اينگاه مأيوس ميشوند از نجات .
كليه نعم دنيويه از مال و جاه و قدرت و صحت و غيرها ممكن است تفضل و نعمت باشد و ممكن است بلاء و نقمت باشد و علامت و نشانه اينكه از كدام قسمت است اگر صرف دين و آخرت و راههاى الهيه شد و مانع نشد از وظائف دينى بلكه مؤيد آنها شد از قسمت اول است و اگر صرف معاصى و ظلم شد و موجب طغيان و تعدى گرديد و مانع از انجام وظائف دينى گرديد بلكه باعث زيادتى در كفر و عصيان گرديد از قسمت ثانيست و هر دو قسمت امتحان بنده است و آيات و اخبار و عقل بر اين مطلب شاهد است كه از آن جمله همين آيه است و آيه شريفه
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيه 171 ، و آيه
سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ
اعراف آيه 181 ، و غير اينها در اين قسمت .
و در قسمت اول
وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
اعراف آيه 94 ، و بسيارى از آيات ديگر مثل
إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ
يونس آيه 98 ، و از اخبار در كافى در باب شكر از عمر بن يزيد كه گفت
( قلت لابى عبد اللَّه عليه السّلام انّى سئلت اللَّه عزّ و جل ان يرزقنى مالا فرزقنى و انّى سئلت اللَّه ان رزقنى ولدا فرزقنى ولدا و سألته ان يرزقنى دارا فرزقنى و قد خفت ان يكون ذلك استدراجا فقال عليه السّلام ا ما و اللَّه مع الحمد فلا )
و اخبارى كه در مدح دنياى بلاغ