مفعول ثانى است يعنى آلهه شما در موقع نزول عذاب يا در روز رستاخيز بفرياد شما نخواهند رسيد و جز خداوند دادرسى نيست
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
كه اصنام را مؤثّر و آلهه ميدانيد بايد فريادرس شما باشند و بتوانند دفع عذاب از شماها نمايند با اينكه خود آنها هم با شماها در جهنم وارد خواهند شد
إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ
انبياء آيه 98 .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 41 ]
بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ ( 41 )
بلكه در هر بليّه خدا را ميخوانيد و خداوند كشف بليّه شما را كه خواندهايد او را ميفرمايد مطابق آنچه صلاح بداند و مشيئت تعلق بگيرد و فراموش ميكنيد آنچه را كه شرك ميآوريد .
بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ
معرفت خدا يك قسمت طبيعى و ذاتى است
( كل مولود يولد على الفطرة و انّما ابواه يهودانه و ينصرانه )
حديث معروف و حديث منسوب به حضرت صادق عليه السّلام است كه زنديقى از آن حضرت مطالبه دليل كرد بر وجود بارى حضرت شرح پيش آمد او را كه در دريا غرق شده و بپاره تخته خود را كشيده فرمود آيا قلب تو متوجه شد كه كسى هست كه تو را از غرق نجات دهد گفت چرا فرمود همان بارى است خلاصه آنكه در مورد اضطرار حتى در حيوانات مشاهده شده كه متوجه حضرت حق ميشوند و خداوند آنها را اجابت ميفرمايد
أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ
و چه اضطرارى بالاتر از نزول عذاب يا اهوال قيامت است
فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ
چنانچه قوم يونس بعد از نزول عذاب متوجه شدند و ايمان آوردند و بلاء رفع و دفع شد از آنها
إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
يونس آيه 98 .
إِنْ شاءَ
اگر مشيئت موافق با حكمت و مصلحت و قابليت محل باشد .