لذا ميفرمايد
أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ
باريست كه هر مثقال بلكه هر ذره او چه اندازه عذاب دارد
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
زلزال آيه 7 و 8 ، چه رسد ببارى كه از كوهها سنگينتر باشد مگر عفو و مغفرت الهى شامل شود كه مثل برگ خزان ريزش كند و از تحمل مشاق او راحت شود .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 32 ]
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 32 )
و نيست زندگانى دنيا مگر بازىگرى و بيهودهكارى و هراينه خانه آخرت بهتر است براى كسانى كه پرهيزكارند آيا ( پس از اين بيان ) درك و تعقل نميكنيد در باب مذمت دنيا آيات و اخبار و براهين عقلى و حس و و جدان بسيار داريم يك جا ميفرمايد
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ
آل عمران آيه 182 ، و در خطبه امير المؤمنين عليه السّلام
( دار بالبلاء محفوفة و بالقدر موصوفة )
و در وصاياى لقمان ( ع ) ( الدنيا بحر عميق قد غرق فيها خلق كثير ) و منسوب به حضرت عيسى عليه السّلام دنيا را پيرزالى ديد مزيّن بزينتهاى شابّات از پيرى او سؤال كرد گفت عمر من بسيار است از زينتها گفت براى فريب اهل دنيا ، يك دست حناء گفت ديشب شوهرى گرفتم ، يك دست خونآلود گفت شوهرم را كشتم و گفت پدر را ميكشم پسر بسراغ من ميآيد ، برادر را ميكشم برادر مرا ميگيرد و هنوز باكره هستم كسى كام از من نگرفته زيرا مردان عالم مرا نميگيرند و كسانى كه ميگيرند مرد نيستند ، و در كلمات بزرگان تشبيه بمار خوش خط و خال كردند كه در باطن زهر قتّال دارد و غير اينها لكن تمام اينها در صورتيست كه به نظر استقلالى نظر كنيم و اما به نظر تبعى مقدمى براى آخرت بسيار ممدوح است و تعبير از آن بدنياى بلاغ ميكنند و جمع بين نظرين غير ممكن .