وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ
دنيا ميدان بازىگريست و اهل دنيا مشغول ببازى مثل بچهها كه مشغول ببازى هستند و جوانها كه مشغول بتوپ بازى و جيم لاستيك و نحو اينها تا خسته ميشوند و وقت بازى تمام مىشود بايد رفت و رخت از دنيا بربست
وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ
عنكبوت آيه 64 .
و لهو لهو اشتغال و عملى است كه باعث سرگرمى مىشود و نتيجه عقلايى ندارد و انسان را از اعمال شرع و عقل پسند باز ميدارد مثل تفريح و ساز و آواز و امثال اينها كه انسان را از كار بر كنار مىكند چه از كارهاى عقلايى كه داراى فوائد دنيوى باشد و چه از معارف و اعمال صالحه كه نتيجه اخروى دارد .
وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ
و دار آخرت عالمى است پس از اين عالم از حين موت الى الابد و در حديث است
( اذا مات ابن آدم قامت قيامته )
و مردم در آن عالم بر چهار دسته هستند : مؤمن با تقوى ، مؤمن عاصى ، كافر قاصر ، كافر مقصر .
قسم اول مؤمن متقى است كه از حين موت بشارات و مثوبات پى در پى براى او ميآيد و همين است مورد آيه ، و نكته اينكه فقط ذكر تقوى شده و از ايمان ذكر نشده براى اينست كه لازمه تقوى ايمان است و نسبت بين ايمان و تقوى اعم و اخصّ است ، هر متقى مؤمن هم هست زيرا درجه اول تقوى تقواى از عقائد باطله است و لا عكس ، ممكن است مؤمن باشد و تقوى نداشته باشد كه اين قسم دوم است و اگرچه براى ايمان نجات پيدا مىكند و لكن خالى از گرفتارى نيست براى معاصى و براى او خير مطلق نيست بلكه خير بالاضافه است .
قسم سوم كافر قاصر اينهم اگرچه مثوبتى براى او نيست بواسطه كفرش لكن عقوبتى هم ندارد بواسطه قصورش .