و مظلوم ، عادل و فاسق ، سعيد و شقى برداشته مىشود و تفصيل اينها را در مجلد سوم كلم الطيب دادهايم مراجعه فرمائيد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 31 ]
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى ما فَرَّطْنا فِيها وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى ظُهُورِهِمْ أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ ( 31 )
بتحقيق زيان بردند كسانى كه تكذيب كردند بلقاء خداوند تا زمانى كه آمد آنها را ساعت قيامت ناگاه گفتند اى واى حسرت بر ما بر آنچه كوتاهى كرديم در او و اينها برميدارند سنگينى گناهان خود را بر كردههاى خود آگاه باشيد بد است آنچه را كه بر خود تحمل ميكنند .
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ
گفتيم خسران سرمايه از دست دادن است سرمايه عمر دنيا را از دست دادند
كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ
تكذيب معاد را نمودند و مراد از لقاء الهى نه آنست كه مجسمه قائل هستند كه ميگويند خداوند در قيامت بالاى تخت خود كه عرش است روى كرسى خود مىنشيند و حكم ميفرمايد و مؤمنين او را ميبينند و كفار از ملاقات او محروم هستند زيرا ببرهان عقل و نقل جسمية كه مركب از ماده و صورت باشد بر خداوند محال است و موجب احتياج مىشود صورت محتاج بماده ماده محتاج به صورت ، جسم محتاج به مكان و محتاج باجزاء غير متناهى و محتاج بمؤلّف و مركّب بالكسر و احتياج از لوازم ذاتيه ممكن است و ساحت قدس واجب غنى بالذات منزّه است از احتياج ، بلكه مراد آثار قدرت و عظمت و رحمت و مغفرت و مثوبت و عقوبت و غضب پروردگار است كه فرداى قيامت مشهود جميع خلائق است پس مراد تكذيب همچه روزيست .
حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ
ساعت قطعه از زمان است ولى مراد قيامت