پس محققا از موسى بزرگتر از اين سؤال كردند و گفتند خدا را بما علنا نشان بده پس صاعقه آنها را گرفت بواسطه ظلم آنها پس از آن گوساله را گرفتند و پرستيدند بعد از آنى كه معجزات باهرات را مشاهده كرده بودند پس آنها را عفو نموديم و بموسى حجة آشكارا عنايت كرديم .
يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ
مفسرين اختلاف كردند بعضى گفتند مراد اينست كه قرآن جملة نازل شود چنانچه تورات جملة نازل شد و بعضى گفتند مراد مكتوبا نازل شود چنانچه تورات مكتوبا در الواح نازل شد و بعضى گفتند مراد كتابيست كه بياورد بر اهل كتاب بالخصوص غير از قرآن لكن تمام اينها تفسير برأى است و آنچه به نظر ميرسد بقرينه جمله بعد و اللَّه العالم اينست كه توقع يهود اين بود كه از آسمان نوشته ريزش كند مثل اينكه از طيّاره بسا كاغذ پرانى مىشود و خطاب به آنها كه محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پيغمبر من است به او ايمان بياوريد و اين در هيچ يك از انبياء سابقه نداشته و اگر چه امر محال عقلى نيست و از قدرت پروردگار خارج نيست لكن خلاف حكمت است زيرا اگر يك همچه امرى انفاق بيفتد و مع ذلك ايمان نياورند مورد نزول عذاب خواهند شد ، نظير توقع حواريين از عيسى عليه السّلام نزول مائده كه خدا ميفرمايد
إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
مائده آيه 110
فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ
وجه اكبرية اينست كه آنها محال عقلى را توقع كردند
فَقالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً
زيرا شرط رؤيت تجسّم است و تجسم موجب تركيب و احتياج باجزاء و بمركّب ( بالكسر ) و به مكان مىشود و با مقام بساطت وجود و وجوب وجود منافات دارد لذا به مجرد تفوّه به اين كلام صاعقه آمد .
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ
و گذشت شرح نزول صاعقه در مجلد دوم در سوره بقره ، و اين جمله براى تسليت قلب نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه از توقعات