ميكنم و از حقوق خود گذشت مينمايم بسيارى گذشت ميكنند و عفو مينمايند و بعضى دست بر نميدارند و باز مطالبه حق خود را نميكنند پرده از چشم آنها برداشته مىشود و مقاماتى را در بهشت مشاهده ميكنند خطاب ميرسد كه اين مقامات جاى كسيست كه از حق خود گذشت كند و طرف را عفو نمايد آنها هم صرف نظر ميكنند لكن مشروط باينست كه طرف مؤمن باشد تا قابليت عفو را داشته باشد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 150 تا 151 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلاً ( 150 ) أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً ( 151 )
محققا كسانى كه كافر به خدا و پيغمبران او شدهاند و ميخواهند بين خدا و رسولان او جدايى بيندازند و ميگويند ما ببعضى ايمان ميآوريم و ببعضى كافر ميشويم و ميخواهند از ميانه اينها راهى اتخاذ كنند اينها حقا كافر هستند و براى كفار خداوند مهيّا فرموده عذاب خوار كنندهاى .
مفسرين گفتند كه اين آيه در مذمت اهل كتاب است يهود و نصارى كه تفرقه بين انبياء انداختند كه يهود ايمان بانبياء قبل از عيسى آوردند و بعيسى ( ع ) و پيغمبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كافر شدند و نصارى تا عيسى را ايمان آوردند و پيغمبر اسلام را كافر شدند .
لكن حق در مقام اينست كه اين آيه در مذمت كسانيست كه در احكام انبياء تصرف كردند آنچه مطابق با هواى نفس خود و سليقه خود باشد قبول ميكنند و آنچه بر خلاف آن باشد انكار و ردّ ميكنند و يك طريقه دل خواه خود اتخاذ ميكنند و اينها حقا كافر هستند و انبياء را راستگو نميدانند و تصديق بما جاءوا من عند اللَّه