بآية شريفه
وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ
و آيه
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ
و آيه
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
الى غير ذلك از اخبار مذكوره در جامع السعادات .
و اما العقل - پس از واضحات مسلّمه است كه انسان با تمام قوى و كمك ساير افراد تا مشيّت حق تعلق نگيرد قدرت بر انجام عملى ندارد و اگر مشيت او تعلق گرفت اگر تمام خلق مانع شوند انجام خواهد گرفت .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 160 ]
إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 160 )
اگر خداوند شما را نصرت فرمايد پس كسى نيست كه بتواند بر شما غالب گردد و اگر مخذول نمود شما را پس كيست كه بتواند شما را يارى كند بعد از خذلان الهى پس بايد مؤمنين توكّل بر خدا كنند .
آنچه مستفاد مىشود از اين آيه شريفه بضميمه آيه سابقه و ادلّه كه بر لزوم توكّل اقامه شد اينكه نصرت الهى منوط و مربوط بتوكّل است و همين توكل كافى است و لو فاقد اسباب غلبه از جهة كمى عدّه و كمى اسباب باشد و اگر توكل بر او نكنيد و لو نيروى شما محكم و عدّه شما بسيار باشد مورد خذلان ميشويد و نيرو و كثرت عدّه بشما نفعى نميرساند .
إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ
نصرت و اعانة قريب المعنى است الّا اينكه ناصر كسى را گويند كه مقدم باشد بر انجام مقصود منصور بدون اينكه منصور هم اقدامى كند ، و معين كسى را گويند كه با معان هم دست شوند در انجام و لذا ابى عبد اللَّه عليه السّلام در روز عاشورا اولا فرمود
( هل من ناصر ينصرنى )
و كسى جواب