از زحف ، عدم اطاعت خدا ، ترك نصرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ، سوء ظنّ بوعده الهى و نحو اينها ،
وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ
شمول عفو الهى براى اينست كه مأيوس از در خانه خدا نشوند و اميد برحمت او داشته باشند و قيام بوظائف دينى خود كنند .
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ
ميآمرزد حليم بنده را بگناهش نميگيرد و مؤاخذه نميكند
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 156 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ إِذا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كانُوا غُزًّى لَوْ كانُوا عِنْدَنا ما ماتُوا وَ ما قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )
اى كسانى كه ايمان آورديد شما نباشيد مثل كسانى كه كافر شدند كه بگويند در حق برادران خود كه در مسافرت مردند يا در جنگ كشته شدند كه اگر مسافرت نكرده بود نمىمرد و اگر جنگ نرفته بود كشته نميشد و اين توهّم اينها را خداوند قرار داده كه موجب حسرت آنها باشد و حال آنكه اين توهم فاسد است زيرا هر كه مقدر شده بميرد يا كشته شود خواهى نخواهى خواهد مرد خدا ميميراند و زنده مىكند و خدا به آنچه عمل ميكنيد بينا است .
( مسئلة )
آنچه از بعض آيات و اخبار بسيارى استفاده مىشود آجال مردم دو قسم است : اجل حتمى كه قابل تخلف نيست
فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ
اعراف آيه 34 - نحل آيه 61 .