جواب آنها اينست كه :
قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ
آمدن شما در جهاد و نيامدن شما و در خانه نشستن شما در تقديرات الهى تغيير نميدهد .
لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ
كسانى كه مقدر شده بدرجه رفيعه شهادت نائل شوند از مؤمنين آنها براى جهاد و شهادت در مقام مبارزه ميآمدند و بمضاجع خود ( آرامگاه خود ) نائل ميشدند چه شما باشيد در جنگ يا نباشيد
وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ
فقط فائده آمدن شما امتحان شما بود كه ثبات قدم نداشتيد و فرار را بر قرار اختيار كرديد .
وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ
بر خود شما معلوم گردد كه در قلب شما ايمان نيست و مؤمن از غير مؤمن امتياز پيدا كند .
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
خداوند عالم به باطن شما است و از قلب شما مطّلع است ولى بر خود شما معلوم نبود در اين امتحان بزرگ معلوم شد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 155 ]
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 155 )
بدرستى كه كسانى كه از جنگ هزيمت پيدا كردند و فرار نمودند در روزى كه جمعيت مسلمين با جمعيت كفار برابر شدند يوم احد جز اين نيست كه شيطان آنها را بلغزش انداخت بسبب پارهاى از معاصى كه مرتكب شده بودند و هر آينه خداوند آنها را عفو فرمود بدرستى كه خداوند آمرزنده و صاحب حلم است
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ
كسانى كه همراه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در احد بودند