فهذه الثلاثة ) .
( و ما محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم )
از اسامى مقدسه حضرت رسالت است و مأخوذ از حمد چنانچه احمد هم از اسامى شريفه است و مأخوذ از حمد بمعنى ستوده .
و گذشت در سوره مباركه حمد كه حمد و ستايش مختص به خدا است زيرا غير او هر كه باشد و هر چه باشد ممكن و محتاج است و احتياج نقص است .
لكن اطلاق اين اسم شريف بر حضرت رسالت بعناية اينست كه وجود مباركش داراى جميع كمالاتيست كه در خور ممكن است لذا مورد ستايش هست و در ميان ائمّه عليهم السلام سه مسمّى به اين اسم هستند : حضرت باقر و حضرت جواد و حضرت بقيّة اللَّه ، و امتيازى كه از براى حضرت بقيّة اللَّه ( عج ) هست اينست كه كنيه مباركش هم مطابق با كنيه حضرت رسالت است ( ابو القاسم ) چنانچه در مجمع از حضرت امير عليه السّلام روايت مىكند فرمود
( قال لى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم انّ ولد لك غلام نحلته اسمى و كنيتي .
و اين اسم شريف را هر فرد از امت كه داشته باشند بر سايرين امتياز دارند چنانچه در همين كتاب از حضرت رضا عليه السّلام روايت مىكند از آباء طيبينش از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود
( اذا سميتم الولد محمدا فاكرموه و اوسعوا له فى المجلس و لا تقبحوا له وجها و ما من قوم كان « كانت خ ل » لهم مشورة فحضر معهم من اسمه محمد او احمد الّا قدس فى كل يوم ذلك المنزل مرتين .
الّا رسول رسول فرستاده شده و مقام رسالت بالاتر از مقام نبوت است ، زيرا نبوّت بمعنى نزول وحى از جانب حق به او است اعمّ از اينكه مأمور بتبليغ باشد يا نباشد . و رسول خاص مأمورين بدعوت ديگران هستند ، پس هر رسولى نبىّ است و لا عكس .
و اعلا مراتب رسالت اولوا العزم است كه آورنده شرع جديد و ناسخ شرايع
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 376
مساهمون: السيد عبد الحسين الطيب
ص٣٧٦