يعنى قرح به آنها اصابة كرد .
دوم - اثبات اينكه عالم متغير است و بالاخص انسان كه هر روز يك انقلابى دارد ، گاهى صحيح گاهى مريض ، عزيز ، ذليل ، غنى ، فقير ، مسرور ، مهموم و تمام اينها از روى حكمت و مصلحت است . و از اين جمله حق و باطل است گاهى باطل جلوه مىكند و گاهى حق لكن ( للباطل جولة و للحق دولة ) و تمام امتحانات الهيست در هر دو حالت و اينست معناى
وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ
دول بالضمّ و الفتح بمعنى صرف است يعنى صرف ميكنيم بين مردم گاهى از اين گرفته مىشود و به ديگرى داده مىشود تمام يك منوال نيست چه بسا اغنياء كه فقير شدند و چه بسا فقراء كه بغناء رسيدند ، چه بسا سلاطين كه اسير شدند و چه بسا اسيران كه بسلطنت نائل شدند ، چه بسا اعزّه كه ذليل شدند و چه بسا اذلّه كه بعزّت رسيدند ، غالب مغلوب مغلوب غالب و هكذا تمام اين انقلابات و حالات مختلفه امتحانات الهيست تا مقام هر كس معلوم گردد .
وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا
خداوند علمش ذاتيست عين ذات است قابل تغيير نيست ، چيزى بر او مجهول نيست تا معلوم شود . و مراد از
لِيَعْلَمَ اللَّهُ
اظهار علم است بر بندهگان كه مؤمن از غير مؤمن امتياز پيدا كند ، كسانى كه ثابت الايمان هستند در هر انقلابى دست از ايمان نميكشند كه تعبير بايمان مستقرّ ميكنند و كسانى كه باندك انقلاب از ايمان خارج ميشوند كه ايمان مستودع است بر خود آنها و ديگران معلوم گردد .
سوم - جمله
وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ
است ، شهداء يا جمع شاهد است چنانچه به نظر ميآيد يا جمع شهيد است چنانچه بعضى گفتند ، اگر جمع شاهد باشد مناسب با جمله قبل است كه جماعتى بفهمند مؤمن ثابت كيست و در حقّ او شهادت دهند بالاخص انبياء و ائمّه طاهرين عليهم السلام كه قبلا تذكّر داده شده