[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 136 ]
أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 136 )
اينها جزاء آنها آمرزش است از پروردگارشان و بهشتهايى كه از زير آنها نهرهايى جاريست و نيكو است اجر عمل كنندهگان اولئك مفسرين گفتند مراد متقين هستند كه داراى اوصاف مذكوره هستند لكن اين خلاف ظاهر است از دو جهت يكى آنكه متقين را قبلا فرموده كه بهشت براى آنها مهيّا شده در آيه سابقه
أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
و ديگر آنكه جزاء مغفرت راجع بمذنب است كه موفق بتوبه و استغفار شده باشد ، بنا بر اين مراد از اولئك
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً
الاية است .
ان قلت - وجوب توبه و استغفار عقلى است و امر به آن ارشاديست مترتب نميشود بر او جز رفع عذاب و مغفرت و اعمال مولويت در او نشده كه ثواب و اجر بر او مترتب شود .
قلت - در آيه شريفه قبل دو امر بيان فرموده : يكى
فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ
و ديگر
وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا
و در اين آيه هم دو چيز و دو اجر بيان فرموده يكى
جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ
اين راجع بتوبه و استغفار است كه خداوند ميآمرزد و ديگر
جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
اين جمله راجع به ترك معصيت است و ترك اصرار ، و ترك معصيت از جهة انتهاء از مناهى الهى افضل اعمال و عبادات است بنصّ فرمايش حضرت رسالت در خطبه شعبانيه
( افضل الاعمال فى هذا الشهر الورع عن محارم اللَّه ) .
و مراد از
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
و از
خالِدِينَ فِيها
قبلا تذكر داده شده