[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 135 ]
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 )
و كسانى كه زمانى كه مرتكب عمل زشتى شدند يا بنفس خود ظلم نمودند در ارتكاب معاصى ياد كردند خداوند را و از گناهان خود استغفار نمودند و كيست كه بيامرزد گناهان را جز خداوند و اصرار بر معاصى و اعمال زشت نكردند و آنها ميدانستند .
و الذين بعضى گفتند عطف بجملات قبل و از صفات متقين است و اين خلاف ظاهر است زيرا متقى مرتكب فحشاء نميشود و لو بعدا موفق بتوبه شود و اصل معنى تقوى پرهيز از ارتكاب است .
و بعضى گفتند عطف بمتقين است يعنى بهشت مهيّا شده از براى متقين و كسانى كه تدارك گناهان خود را بتوبه و استغفار و ترك اصرار ميكنند ، اينهم به نظر تمام نيست زيرا كسى كه توبه و استغفار كرد و ديگر مرتكب معصيت نشد متقى مىشود مغاير با متقين نيست حتى كافر و مشرك اگر اسلام آورد و ترك معاصى نمود مسلّما اهل تقوى است .
و آنچه به نظر اقرب ميآيد عطف به المحسنين است و مدخول يحب يعنى خداوند دوست ميدارد محسنين و كسانى را كه پس از ارتكاب معاصى نادم شوند و توبه كنند و دست از ارتكاب معصيت بكشند ، و شاهد بر اين دعوى آيه شريفه است
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
بقره آيه 222 ، و اخبار بسيارى كه در فضيلت توبه وارد شده مثل
ان اللَّه باسط يديه لمسيئي النهار الى الليل و لمسيئي الليل الى النهار
و غير اينها كه در مجلد دوم ذكر كرديم در ذيل همين