3 -
وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ
و مقام عفو بالاتر از كظم غيظ است زيرا كظم غيظ تحمل اذيت است و حواله او به خدا است كه در دنيا و آخرت انتقام بكشد و عفو گذشت از تقصير است كه مورد عقوبت واقع نشود و عفو از صفات ربوبى است و انسانى كه داراى اين صفت باشد متخلق باخلاق الهى مىشود .
و در سفينه از شهيد ثانى ( ره ) حديثى نقل مىكند
( اذا جثت الامم بين يدى اللَّه يوم القيمة نودوا ليقم من كان اجره على اللَّه تعالى فلا يقوم الّا من عفى فى الدنيا عن مظلمته ) .
و از ديلمى از نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود
( انّه ينادى مناد يوم القيمة من كان له على اجر فليقم فلا يقوم الّا العافون الم تسمعوا قوله تعالى
فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
)
شورى آيه 40 ، الى غير ذلك من الاخبار .
4 -
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
و مقام احسان بالاتر از مقام عفو است زيرا عفو مجرد گذشت است و احسان تلافى بضدّ است چنانچه از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مرويست
( حاكيا عن ربه يامره بهذه الخصال : صل من قطعك و اعف عمن ظلمك و اعط من حرمك و احسن الى من اساء اليك ) .
و از امير المؤمنين عليه السّلام فرمود
( عاتب اخاك بالاحسان اليه و اردد شرّه بالانعام عليه ) .
و جامع اين خصال حضرت زين العابدين عليه السّلام است ، در مجمع است
( روى ان جارية لعلى بن الحسين عليه السّلام جعلت تسكب عليه الماء لتهيأ للصلوة فسقط الإبريق من يدها فشجّه فرفع رأسه اليها فقالت له الجارية ان اللَّه تعالى يقول
وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ
فقال عليه السّلام لها قد كظمت غيظى ، قالت
وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ
قال عليه السّلام قد عفى اللَّه عنك ، قالت
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
قال اذهبى فانت حرة لوجه اللَّه ) .