وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ
هر چه كه انفاق ميكنيد از هر چه علاقه داشته باشيد يا نداشته باشيد .
فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
چون خداوند عالم بجميع ما فى القلوب و بواطن انسان است و چيزى بر او مخفى نيست ، و تعبير بفاء براى اين نيست كه بعد از انفاق خدا عالم باشد بلكه براى اينست كه بدانيد خدا ميداند و به قصد و نيت شما ثواب ميدهد و احسان ميفرمايد و از بين نميبرد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 93 ]
كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلاًّ لِبَنِي إِسْرائِيلَ إِلاَّ ما حَرَّمَ إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 93 )
هر طعامى بر بنى اسرائيل حلال بود مگر آن چيزى كه اسرائيل يعقوب بر شخص خود حرام كرده بود قبل از آنى كه تورات بر موسى نازل شود بگو اى پيغمبر بيهود كه بياوريد تورات را و تلاوت كنيد اگر شما راستگويانيد .
كلمات مفسرين و مداركى كه از ابن عباس و كلبى و ضحاك و مجاهد و عكرمه و قتاده و حسن نقل ميكنند اعتبارى ندارد و احتياج بنقل آنها نداريم .
بلى در تفسير على بن ابراهيم است كه حضرت اسرائيل گوشت شتر را بر خود حرام كرده بود چون هر موقع كه تناول ميكرد عرق النساء به او اصابت مينمود .
و در كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مرض حاسره بر او هيجان مينمود ، و از تفسير عياشى از آن حضرت همين مضمون را روايت كرده .
و توضيح كلام حسب آنچه از آيه و مفاد اخبار استفاده مىشود اينست كه يهود اعتراض نمودند به حضرت رسالت كه چرا گوشت شتر را حلال نموده با اينكه در