مربّى و غير اينها و تمام اينها مصاديق يك معناى جامعيست كه عبارت از فرد اتمّ اكمل در جميع دستورات دينى و وظائف الهى از معارف الهيه و تكميل اخلاق حميده و اعمال صالحه و هدايت و ارشاد و امر بمعروف و نهى از منكر و كليه واجبات نسبت به خود و ديگران بقرينه
بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ
كه انبياء به آنها تعليم فرمودند
وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ
كه درس دين فرا گرفتند و خواندند كه بايد آنها هم خود به اين تعليمات و تدريسات كامل شوند علما و عملا و هم به ديگران تعليم و تدريس كنند و هكذا خلفا بعد خلف الى يوم القيمة و اين بزرگترين وظائف دينى است كه اولا در مقام تحصيل علم و عمل و تكميل نفس باخلاق حميده و سپس در مقام تكميل ديگران باشند يعنى به آنچه تعليم گرفته و تدريس شدهايد تعليم و تدريس نمائيد و به اين بيان احتياج بتفسيرات مفسرين و اختلافات آنها كه تقريبا پنج قول بين آنها است نداريم و تمام آنها بدون مدرك و دليل است و اللَّه العالم .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 80 ]
وَ لا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَ النَّبِيِّينَ أَرْباباً أَ يَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 80 )
و امر نميكند شما را كه ملائكه و انبياء را پروردگار خود بگيريد آيا امر مىكند شما را بكفر بعد از آنى كه شما مسلمان بوديد .
اين آيه شريفه كمال دلالت و ظهور دارد بر اينكه آيه سابقه تعريض بر نصارى است كه روح القدس و عيسى را بربوبيت گرفتند و قائل باقانيم ثلاثه شدند .
وَ لا يَأْمُرَكُمْ
الايه فرق بين مفاد اين آيه شريفه با آيه سابقه اينست كه آيه سابقه در مقام شرك عبادتيست كه انبياء دعوت بشرك در عبادت نميكنند بلكه اولين كلمه