عهد با پيغمبر و پيغمبر با امت
الَّذِينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ
انفال آيه 58 .
عهد ناس بعضى با بعض و آن بسيار است و آيات و اخبار در وجوب وفاء بعهد و فضيلة و مثوبة آن و حرمة نقض عهد و خيانت و عقوبة آن بسيار است .
امّا الآيات
رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ
احزاب آيه 23
وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ
مؤمنين آيه 8 - معارج آيه 32
وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا
بقره آيه 172 ، و غير اينها از آيات ، و اما الاخبار - در حديث است
ان اللَّه تعالى لا يقبل الا العمل الصالح و لا يقبل اللَّه الا الوفاء بالشروط و العهود
و در روايت ابى مالك است سؤال كرد از زين العابدين عليه السّلام
( اخبرنى بجميع شرايع الدين قال قول الحق و الحكم بالعدل و الوفاء بالعهد )
و از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است فرمود
( اقربكم غدا معى فى الموقف اصدقكم للحديث و اداء الامانة و اوفاكم بالعهد و احسنكم خلقا و اقربكم من الناس )
و از حضرت صادق عليه السّلام است
( ثلاثة لا عذر لاحد فيها اداء الامانة الى البرّ و الفاجر و الوفاء بالعهد للبرّ و الفاجر و برّ الوالدين برّين كانا او فاجرين )
و غير ذلك از اخبار مذكوره در سفينة در ابواب متفرقه باب عهد ، باب وعد ، باب وفى ، باب عدل و غيرها . و خلف عهد با خدا كفاره دارد مثل خلف نذر و قسم و لكن اختلاف است كه آيا كفاره خلف عهد مثل كفاره نذر است عتق رقبه يا اطعام شصت مسكين يا صيام دو ماه يا مثل كفاره قسم است اطعام ده مسكين يا كسوه آنها يا عتق رقبه و اگر نتواند سه روز روزه ولى اظهر به نظر اول است بلكه نذر يكى از مصاديق عهد است و صيغه عهد « عاهدت اللَّه على انه لو فعل كذا لفعلت كذا » و مراد از عهد الهى در اين آيه ظاهرا اتيان بوظائف دينى است از عقائد واجبات چنانچه مراد از
وَ اتَّقى
پرهيز از مخالفت الهى است در ترك واجبات و فعل محرمات .