در حفظ امانت كمال جديت را مراعات ميكنند .
مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ
گذشت معانى قنطار در آيه شريفه
وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً
الآيه و مراد اينجا كنايه از مال كثير است هر چه باشد اگر نزد او امانت سپردى
يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
خيانت نميكند .
وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ
و اينها اكثر يهود هستند كه عقيده مذهبى آنها مأخوذ از علماء خود اينست كه مسلمان خونش و مالش براى آنها حلال است به شرط آنكه مسلمان نفهمد حتى بدزدى و تقلّب اگر بدست بيايد چه رسد بنحو وديعه باشد ، و تعبير بدينار كنايه از قلّت مال است هر چه باشد
لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
پس نميدهد و خيانة مىكند .
حتّى گفتند كه زنهاى مسلمين از زنهاى يهود صورت بپوشانند زيرا ميروند و بر شوهرهاى خود وصف ميكنند و اين هم يك نوع خيانت است .
إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً
يعنى قيام و جديّت كنى و از آنها بجبر و عنف پس بگيرى به اختيار خود رد نميكنند .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ
مراد از امّيين اهل مكه هستند چون مكّه امّ القرى است و اشاره بمسلمين و مشركين و كسانى كه بر غير طريقه يهود هستند و علت اينكه آنها بر يهود سبيلى ندارند همان عقيده فاسد از آنها است كه از علماء خود اخذ كردند .
وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
زيرا گذشت كه مسئله ردّ امانت اختصاص ببعضى دون بعضى ندارد كافر و مؤمن حتى كافر حربى ، برّ و فاجر تمام مساوى هستند ، حتّى دارد موقعى كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خواستند هجرت فرمايند بامير المؤمنين عليه السّلام فرمودند نداء كند هر صبح و شام كه هر كه نزد محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم امانة و وديعه دارد بيايد بگيرد . ( سفينة )