خدا است او ميداند كى لياقت دارد و كى ندارد
اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ
سوره انعام آيه 124 .
يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
خواه از بنى اسرائيل باشد يا بنى اسمعيل يا غير اينها .
وَ اللَّهُ واسِعٌ
رحمت و فضل و عنايتش سرتاسر ممكنات را فرو گرفته
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ
اعراف آيه 155 .
عليم به اينكه كى قابليت دارد و كى ندارد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 74 ]
يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 74 )
اختصاص ميدهد خداوند رحمت خود را بهر كه اراده و مشيّة او قرار گرفته و خداوند صاحب فضل عظيم است .
رحم در لغت معانى بسيار دارد : بمعنى خويشاوندان
وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ
انفال آيه 76 و به معناى محل تكوّن ولد
يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحامِ كَيْفَ يَشاءُ
آل عمران آيه 4 ، و بمعنى رقّت قلب كه مترتب شود بر او عطوفت و احسان و در مورد خداوند چون محل حوادث نيست رقّت قلب در او راه ندارد بلكه مراد احسان و تفضّل و عطوفت و انعام است و از صفات فعل است و مكرر گفتهايم كه افعال الهى تابع حكم و مصالح نفس الامريه است تا مصلحت نباشد از او صادر نشود و مصلحت فرع قابليت محل است و الّا تام الفاعليّة است و در محل غير قابل افاضه نميفرمايد .
ترحّم بر پلنگ تيز دندان * ستم كارى بود بر گوسفندان
و مراد از رحمت در اينجا انزال كتب و ارسال رسل است البته شخص تا قابليت رسالت نداشته باشد و حكمت و مصلحت در ارسال او نباشد خداوند مقام رسالت به او