حتى غير اهل كتاب از كفار و مشركين و تمام اهل عالم محكوم به اين حكم هستند .
تعالوا بشتابيد و اقبال كنيد و متفق شويد .
الى كلمة اطلاق كلمه بر جمله و جملات هم مىشود و مراد اينجا مطلب و معنى از حيث عقيده و عمل و اقرار و اعتراف است .
سواء مصدر است بمعنى مفعولى يعنى مستوية خالى از افراط و تفريط عادلانه باشد ، نه مثل نصارى كه مسيح و روح القدس و خدا هر سه را عبادت ميكنند و مىپرستند كه در طرف افراط افتادند ، و نه مثل مشركين كه عبادت خدا را ترك گفته چنانچه يهود در ادوار متماديه ترك عباد خدا را كردند چنانچه در كتب عهد قديم تصريحاتى به اين معنى دارد .
در سفر داوران باب دوم از جمله اول تا نهم شرك آنها را بيان مىكند كه يك جمله او اينست كه « يهوه خداى پدران خود را كه ايشان را از زمين مصر بيرون آورده بود ترك كردند » و در باب سوم جمله هفتم و هشتم ميگويد « و يهوه خداى خود را فراموش نمودند » و در باب دهم جمله ششم و هفتم ميگويد « و يهوه را ترك كرده عبادت نكردند » و تفصيل اينها را ما در مجلد اول كلم الطيب از صفحه 261 تا 271 متذكر شدهايم مراجعه شود و اينها در طرف تفريط افتادند .
بيننا مسلمين و بينكم اهل كتاب ، و آن كلمه عادلانه اينست كه :
أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ
اشاره بشرك در عبادت است كه مفاد مطابقى كلمه لا إله الا اللَّه است
وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً
اشاره بشرك افعالى است و لذا تعبير بشيئى فرموده كه شامل ذوى العقول و غير آنها شود يعنى مؤثّر و موجد و خالق را جز خدا ندانيم نه عيسى و نه ملائكه و نه كواكب و نه شيئى آخر .
وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ
تمام افراد بشر از آدم الى يوم القيمة از انبياء و اولياء و غير آنها مربوب و مخلوق خداوند هستند و اين آيه و اشاره