( مقام دوم )
كلمه
أَبْنائِنا
راجع به حضرت حسن و حسين عليهما السلام است زيرا امير المؤمنين عليه السّلام و صديقه طاهره سلام اللَّه عليها جزو
أَبْنائِنا
نيستند و اين آيه كمال صراحت را دارد كه فرزند دخترى هم فرزند است بر ردّ مخالفين كه گفتند بنونا بنو ابنائنا و بنو بناتنا بنو ابناء الرجال الأباعدى .
و غير از اين آيه در قرآن آيات ديگرى هم هست كه ائمّه عليهم السلام به آنها استشهاد فرموده مثل آيه شريفه
وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى وَ إِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ
انعام آيه 84 و 85 ، و آيه شريفه
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ
الى قوله تعالى
وَ حَلائِلُ أَبْنائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلابِكُمْ
نساء آيه 27 ، و مسلما حلائل حسنين بر پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حرام بوده باتفاق فريقين .
و از اين آيه استفاده مىشود كه مقام اين دو بزرگوار در پيشگاه احديت بسيار مقام شامخى است كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم انتخاب فرمود براى مباهله با اينكه بر حسب ظاهر طفل نابالغ بودند چنانچه قبلا متذكر شديم كه امر انبياء و ائمه عليهم السّلام با ساير ناس فرق دارد و بسا در حال طفوليت بمقام شامخ امامت و نبوت نائل ميشوند مثل حضرت سليمان عليه السّلام و يحيى عليه السّلام و عيسى عليه السّلام و حضرت جواد عليه السّلام و حضرت هادى عليه السّلام و حضرت بقية اللَّه عجل اللَّه تعالى فرجه .
( مقام سوم )
كلمه نسائنا كه مختص است بصديقه طاهره سلام اللَّه عليها و دليل واضح است بر اينكه مقام او در جميع زنها مقام بلندى است و اگر بهتر از او بود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم او را انتخاب ميفرمود بلكه اگر عديل او هم يافت ميشد او را هم همراه ميبرد چنانچه حضرت حسن عليه السّلام و حضرت حسين عليه السّلام عديل يكديگر بودند هر دو