زودتر از ساير كفّار بشرف اسلام مشرف ميشوند .
وَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ
قرب و منزلة او در پيشگاه احديّت بسيار است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 46 ]
وَ يُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلاً وَ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 46 )
و تكلّم مىكند با مردم در حالى كه بچه در گهواره باشد چنانچه در حال كهولت و بزرگى با آنها تكلّم مىكند و از بندهگان صالح خداوند است .
وَ يُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ
اشاره به آيه شريفه است كه در سوره مريم
فَأَشارَتْ إِلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا
الآيات .
وَ كَهْلًا
يعنى در حال كهولت هم تكلّم مىكند و مراد از كهولت سنّ ما بين شباب و شيخوخيّت است و گفتند سنّ سى و چهار سال اول كهولتست ، و مفسّرين در تكلّم در مهد و كهولت وجوهى گفتند كه در مهد چه بوده و در كهولت چه بوده لكن اصلا مفهوم آيه را دست نياوردند زيرا تكلّم در سنّ كهولت معجزه نيست و آيه در مقام بيان معجزه و شئونات حضرت عيسى عليه السّلام است و ظاهرا مراد اين باشد كه حضرت عيسى همان نحوى كه در سنّ كهولت تكلّم مىكند كه اعلا درجات رشد و قوّه است در سنّ طفوليّت تكلّم فرمود يعنى در مهد و كهولت تفاوتى نداشت و در همان گهواره بمقام نبوّت نائل شد و انجيل بر او نازل گرديد .
وَ مِنَ الصَّالِحِينَ
صالح مطلق كسى را گويند كه در جميع اخلاق و جميع افعال و اعمال بر خلاف صلاح نباشد نه صفت خبيثه در او باشد و نه عمل زشتى از او سرزند و اين منطبق با مقام عصمت يا تالى تلو او است و صلاح و مصلحت و صالح هر كدام صفتى است مصلحت آن فوائد و نتايج و ثمرات و حكم است كه بر فعل مترتّب