إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ
الايه باشد .
يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ
اين بشارت از جانب خدا است و فوق بشارت اولى كه يك همچه فرزندى خداوند به او عنايت فرمايد .
بِكَلِمَةٍ مِنْهُ
كلمه عبارت از لفظى است كه دلالت بر معنى كند و تمام ممكنات دلالت بر وجود واجب و بر علم و قدرت و حكمت او دارند لكن دلالت انسان اتمّ از ساير مخلوقات است و در افراد بشر انبياء دلالة آنها بر شئون الهى بيشتر است و در ميان انبياء عليه السّلام وجود مقدّس نبوى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اوصياء او عليهم السلام دلالتشان اتمّ است . مرحوم مجلسى عليه الرحمة در جلد هفتم بحار يك باب عنوان دارد ( باب انّهم عليهم السلام كلمات اللَّه ) و در جلد نهم ( انّ عليّا عليه السّلام كلمة اللَّه ) و عيسى عليه السّلام كلمة اللَّه است چون وجود عيسى بر خلاف عادت بود و معجزات باهرات او از تكلّم در مهد و احياء موتى و ابراء اكمه و ابرص و غير آنها و رفتن به آسمان تمام دلالت تامّه دارد بر شئونات ربوبى ، و لفظ منه يعنى از جانب خداوند افاضه شده .
اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ
اسم عيسى ، لقب مسيح و در وجه تسميه عيسى بمسيح وجوه زيادى گفتند كه مسح سر ايتام مينمود تلطّفا يا هر صاحب آفتى را مسح مينمود شفا مىيافت ، يا بمعنى صديق بلغه عبرانى است ماشيحا بوده در عربى مسيح گفتند ، يا از ماده سبح است بمعنى سير در ارض ، يا فعيل بمعنى مفعولى بمعنى ممسوح است بروغن و غير اينها و چون تمام تفسير برأى است اعتبار ندارد .
وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
نزد خداوند آبرومند است نزد انبياء مقام منبع دارد اولو العزم است ، و از امتيازات خاصّه مسيح اينست كه خداوند او را حفظ فرمود در آسمانها و هست تا زمان ظهور حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه نزول مىكند و مقام وزارت در خدمتش پيدا مىكند و سفيانى در صخره بيت المقدّس بدست او بدرك و اصل مىشود و با حضرت مهدى ( عج ) نماز ميگذارد و همين سبب مىشود كه نصارى