ركعات نماز را به همين مناسبت ركعت گفتند
( من ادرك الركوع فقد ادرك الركعة )
يا مراد ركوع مستقل است كه اين هم يك نوع از تعظيم است و بعيد نيست كه اين هم عباديّتش ذاتى باشد بلكه در نظر عرف و عقلاء تعظيم را به همين ركوع ميدانند .
مَعَ الرَّاكِعِينَ
مراد از راكعين انبياء و اوليائى كه در بيت المقدّس مشغول عبادت بودند و چون در ميان آنها زنى جز مريم نبود نفرمود مع الراكعات ، و مراد از كلمه مع يعنى همان نحوى كه آنها ميكنند همان نحو بجا آور ، و ممكن است مراد اقتداء به آنها باشد ، و اللَّه العالم .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 44 ]
ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ( 44 )
اين آيات مذكوره از خبرهاى غيبى است كه وحى نموديم بسوى تو و حال آنكه نبودى نزد آنها زمانى كه قلمهاى خود را انداختند ( قرعه زدند ) كه كدام يك تكفّل مريم را نمايند و نبودى نزد آنها زمانى كه با هم مخاصمه ميكردند در كفالت مريم ذلك يا اشاره بخصوص قضيّه مريم يا اشاره بقضاياى زكريّا و يحيى و مادر مريم و ساير امورى كه در آيات سابقه بيان فرموده .
مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ
انباء جمع نبأ است و نبأ قريب المعنى است با خبر لكن فى الجمله تفاوت دارد ؛ خبر بمعنى خبر داشتن است و نبأ بمعنى خبر پيدا كردن است و لذا اطلاق خبير بر خدا مىشود ولى اطلاق نبىّ بر او غلط است ، و انبياء را انبياء گفتند بواسطه اينكه از جانب خدا خبر پيدا ميكردند منتهى اگر مأمور بدعوت هم بودند رسول هم بودند و الّا همان نبىّ بودند .