و بعبارت واضح تر مثل وجود ممكن و آنچه كه دارد مثل نور چراغ است كه مادامى كه مدد نفت و قوّه به او افاضه مىشود روشنايى دارد بمجرّد اينكه منع فيض شد معدوم صرف مىشود .
وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً
هبه و هديه و نحله و صله قريب المعنى است و مراد اعطاء بلا عوض است و جميع نعم الهيّه دنيويّه و اخرويّه از اين باب است در دعا ميخوانى ( كلّ نعمك ابتداء ) فقط بايد در محل قابل باشد تا لغو و قبيح نشود و بعبارت ساده قابليّت قابل شرط است و الّا فاعليّت فاعل تام و تمام است
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ
سوره اعراف آيه 155 .
إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
صيغه مبالغه دلالت بر كثرت و دوام دارد خداوند دائما افاضه فيض ميفرمايد
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
الرحمن آيه 29 ، بلكه تعبير به يوم از باب مثال است و الّا كلّ آن هو فى شأن .
و تعبير به كلمه : ان و كاف خطاب و تقديم انت دلالت دارد بر اينكه وهّابيّت منحصر است بذات مقدّس او ، و غير او اگر احيانا از آنها عطائى ظاهر شود اولا بلاعوض نيست و لو براى ثواب باشد و ثانيا موقّت است دوام ندارد و ثالثا كوچك و حقير است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 9 ]
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ ( 9 )
پروردگار ما محقّق است كه تو جمع مىفرمايى تمام افراد بشر را از براى روز قيامت كه هيچ ريب و شكّى در او نيست و محقّقا خداوند خلف وعده نميكند و تماما مجتمع ميشوند .
موضوع معاد از ضروريّات دين اسلام بلكه جميع اديان عالم است و فقط منكر