الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً . .
. « 1 »
مؤلف : عن عبادته و لا يستنكفون من طاعته و لا يأنفون أن يعفروا وجوههم صاغرين له .
علّامه شعرانى : المشهور بين علمائنا وجوب السجدة بعد تلاوة هذه الآية ، إلّا أنّ الظاهر من صاحب الكتاب الاستحباب ، كما مرّ منه في آخر سورة الأعراف ، بل حمل الوجوب في كلام سائر فقهائنا على السنة المؤكّدة . فراجع . « 2 »
تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ
. « 3 »
مؤلف : مالك دينار گفت : از انس مالك پرسيدم از اين آيت و گفتم : كه بودند آنان كه پهلوها از بستر برداشتند و چه بود عبادت ايشان ؟ گفت : جماعتى از اصحاب رسول صلّى اللّه عليه و آله از ميان نماز شام و خفتن نماز كردند ، آيت در حقّ ايشان آمد .
علّامه شعرانى : از علائم سعادت امّت آن است كه ساعت اوّل شب به عبادت بپردازند . چون اين وقتى است كه دزدان و راهزنان و زانيان و ديگر اهل منكرات و فواحش آمادهء معصيت مىشوند و وسائل آن را فراهم مىكنند و اين ساعتى است كه شياطين براى وسوسهء مردم پراكنده مىشوند و اگر عامّهء مردم در اين هنگام به عبادت پردازند ، البتّه توطئه براى جنايت و معاصى بسيار كم خواهد بود . « 4 »
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
. « 5 »
مؤلف : در حديث قدسى آمده است : « أعددت لعبادي الصالحين ما لا عين رأت
هامش
( 1 ) . سجده ( 32 ) آيهء 15 .
( 2 ) . مجمع البيان ، ج 7 ، ص 329 .
( 3 ) . سجده ( 32 ) آيهء 16 .
( 4 ) . روح الجنان ، ج 9 ، ص 92 .
( 5 ) . سجده ( 32 ) آيهء 17 .