ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ
. « 1 »
علّامه شعرانى : هرقانون و قاعده كه بر جامعهء انسان عرض كنند ، اگر موافق فطرت الهى باشد ، مانند ساير صفات طبيعى در آنان مستقرّ گردد و مىپذيرند و اگر بر خلاف فطرت باشد ، تا مدّتى به قسر و جبر اجرا مىكنند و باز به اصل فطرت برمىگردند و گفتهاند : « للحق دولة و للباطل جولة » ، اختلاف و فساد و ضلالت از امور خلاف طبيعى است . « 2 »
وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذا هُمْ يَقْنَطُونَ
. « 3 »
مؤلف : يعنى چون بلا به ايشان برسد به جهت شأمت كردارهايى كه كردهاند ، آنگاه نوميد مىشوند از رحمت .
علّامه شعرانى : مصائب دنيوى عقاب معاصى نيست ، اگرچه غالبا علّت آن قصور خود مردم باشد ، مانند كسالت و بطالت كه موجب فقر است و ظلم موجب منع بركات از همه ، حتى از غير ظالم مىشود . « 4 »
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ
. « 5 »
مؤلف : بگو اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله ! مشركان را كه برويد در زمين امم ماضيه ، پس بنگريد كه چگونه بود سرانجام آنان كه پيش از اينان بودند .
علّامه شعرانى : سياحت در زمين و ديدن آثار گذشتگان مانند اهرام مصر
هامش
( 1 ) . روم ( 30 ) آيهء 30 .
( 2 ) . منهج الصادقين ، ج 7 ، ص 204 .
( 3 ) . روم ( 30 ) آيهء 36 .
( 4 ) . منهج الصادقين ، ج 7 ، ص 208 .
( 5 ) . روم ( 30 ) آيهء 42 .