علّامه شعرانى : بره كشتن فصح گويند و اين را عيد گويند . وقت آن در پانزدهم نيسان است كه ماه در بدر و يهود به ياد خروج از مصر يك هفته تمام فطير خورند و آن بره كه در شب اوّل مىكشند ، بايد با فطير و سبزى تلخ كباب كرده ، بخورند و با آب نپزند و حكمت آن تقويت بود براى پيادهروى . امّا حكمت آنكه در خانه را به خون آلوده كنند ، معلوم نيست و به كلام تورات كه ابن جريح نيز نقل كرده ، اعتماد نتوان كرد ؛ زيرا كه خدا و ملائكه در تشخيص خانهء بنى اسرائيل احتياج به علامت ندارند . و به نظر مىرسد كه اين نيز علامت براى رؤسا و شيوخ بنى اسرائيل بود تا نيمهشب خانهء آنها را بشناسند و آنها را براى فرار از مصر از خانهها بيرون آورند . « 1 »
مؤلف : ابن جريج گفت : در اين آيه خداى تعالى وحى كرد به موسى كه بنى اسرائيل را بفرماى تا هرچهار خانه به يك خانه شوند و در هرسراى كه ايشان باشند ، برهاى بكشند و در سراى به خون او آلوده كنند كه من فرشتگان را خواهم فرستاد تا كودكان آل فرعون را هلاك كنند و علامت ايشان آن است كه در سراى نشوند كه بر در آن سراى اثر خون بود .
علّامه شعرانى : فرشتگان خداى كه مأمور قبض روح بندگان اويند ، خانهء همهكس را بىنشان مىشناسند ، چنانكه مىبينيم در هرخانه اجل كسى فرارسد ، وارد مىشوند و قبض روح مىكنند . و اين قصّه از حكايات يهود است كه به معنى ملائكه و افعال آنان آشنا نبودند و گمان مىكردند آنها نيز مانند انسانند . و حقّ آن است كه موسى عليه السّلام براى توشهء راه فرمود بره بكشند و فطير بردارند . « 2 »
إِنَّ هؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ
. « 3 »
مؤلف : فرعون ايشان را بسيار اندك شمرد و حال آنكه عدد مردان كارى
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 6 ، ص 446 .
( 2 ) . روح الجنان ، ج 8 ، ص 336 .
( 3 ) . شعراء ( 26 ) آيهء 54 .