النذر وجه بالمنع و قيل بوجوب الأكل من هدي التمتّع و استحبابه من الأضحية و هدي غير التمتّع . قال المقداد : الأكل من الاضحية ندب . و كذا من هدي القران اتّفاقا و اختلفوا في هدى التمتّع . و قال في موضع آخر : الامران بالاكل و الاطعام فى الهدى للوجوب و فى الاضحية للندب و قال فى موضع آخر : لا يجوز عند الشافعي الأكل من هدي التمتّع ؛ لأنّه فداء عنده . « 1 »
صَوافَّ
. « 2 »
مؤلف : أى قائمة على ثلاث قوائم جمع صافّة . و گفتند : چون شتر بخواستندى كشتن ، يك دست او با بغل بستندى تا او بر سه پاى قايم بايستادى و به نزديك ما دستهاى او تا بغل بايد بست تا بر دو پاى بايستد .
علّامه شعرانى : آنچه از روايات و اقوال فقها معلوم مىگردد ، آن است كه هنگام نحر دو دست شتر را به يكديگر بايد بست كه نتواند فرار كند و دو دست را از هم جدا گرداند و يك دست را پيش گذارد و يكى را پس . بنابراين ، شتر بايد ايستاده باشد بر دو پاى آزاد و دو دست به هم پيوسته و بسته و ايستادن حيوان بدينطريق آسانتر است از آنكه يك دست آن را از زانو خم كرده تا بغل ببندند و بر سه پا ايستاده باشد ، امّا از عبارت كتاب غير اين فهميده مىشود . و البتّه ايستادن بر دو پاى با هردو دست بسته تا بغل ممكن نيست . « 3 »
فَكُلُوا مِنْها
. « 4 »
مؤلف : و هذا إذن و ليس بأمر ؛ لأنّ أهل الجاهليّة كانوا يحّرمونها على نفوسهم :
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 7 ، ص 84 .
( 2 ) . حجّ ( 22 ) آيهء 36 .
( 3 ) . روح الجنان ، ج 8 ، ص 95 .
( 4 ) . حجّ ( 22 ) آيهء 36 .