غيره و أوجب بعضهم الحلق على الصرورة في التمتّع لروايات قاصرة . و يجوز الحلق في أيّام منى جمعا و تشكّك في الرياض في وجوب تقدّم التقصير على الطواف و هو عجيب . « 1 »
فَكُلُوا مِنْها وَ أَطْعِمُوا الْبائِسَ الْفَقِيرَ
. « 2 »
مؤلف : پس بخوريد از گوشت آن و بخورانيد از آن قربانى درماندهء محنت كشيدهء محتاج تنگدست را . امر به اكل از براى اباحه است يا ندب و امر در اطعام از براى ندب است نه وجوب . و اين در صورتى است كه مذبوح غير از هدى تضحيه باشد و گرنه اكل و اطعام در هدى از براى واجب است .
علّامه شعرانى : هدى ، قربانى حجّ تمتّع است و خوردن و اطعام از آن را ابن ادريس واجب شمرده است به ظاهر آيه . امّا صحيح ، اباحه يا استجاب است در امثال اين مقام ، مانند
كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ
« 3 » [ و ]
وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا
« 4 » در مقام امتنان و تعداد نعم .
پيش از اين گفتيم خوردن از هدى به مذهب ابن ادريس و جماعتى واجب است و اكثر ، اين امر را در مقام امتنان و از براى اباحه گفتهاند يا تجويز در مقام توهّم حرمت . « 5 »
مؤلف : مجاهد و عطا گفتند : خداى تعالى امر كرد ما را كه از آن بخوريم جز كه اين امر به مندوب است به واجب نيست و مذهب ما همچنين است و اصحاب ظاهر گفتند واجب است .
علّامه شعرانى : اصحاب ظاهر پيروان داود ظاهرىاند كه در ميان اهل سنّت نظير اخباريان مايند يا مراد همهء اهل ظاهرند كه به قرائن عقلى و اقوال علما و اجماع آنان
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 7 ، ص 82 .
( 2 ) . حجّ ( 22 ) آيهء 28 .
( 3 ) . طه ( 20 ) آيهء 54 .
( 4 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 31 .
( 5 ) . منهج الصادقين ، ج 6 ، ص 158 و 167 .