قوله تعالى :
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ * وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
[ 74 - پ ]
لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ * لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ
« 1 »
كلبى گويذ : سبب نزول اين آيت ، آن بوذ كه منافقى با بعضى از منافقان مىگفت :
من آن دوستر دارم كه مرده بوذمى ، « 2 » و بعد از مرگ مرا صذ تازيانه بزدندى ، كه در شأن ما آيتى منزل شذى « 3 » كه ما را فضحت كردي . بارى - عز اسمه - اين آيت فرستاذ . « 4 »
هامش
( 1 ) - توبه / 64 - 66 .
( 2 ) - در مصدر آمده : « لوددت انّى قدّمت . »
( 3 ) - در مصدر آمده : « و لا ينزل فينا شىء »
( 4 ) - كشف الاسرار 4 / 162 . تبيان 5 / 250 ، كشاف 2 / 286 .