يعنى استعمال لفظ تثنيه نبايستى كرد . « 1 » قوله :
إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ :
اگر راست مىگويند كه ايمان آوردهاند .
قوله تعالى :
أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ :
و نمىدانند « 2 » كه هركس كه حرب كنذ با اولياء خذا ؛ يعنى : با ايمه معصوم و رسول وي .
فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ :
بدرستى كه او راست آتش دوزخ .
خالِدِينَ فِيها :
جاوذانه ،
ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ :
و آن هلاك دايمست .
هامش
( 1 ) - ابو الفتوح رازى 6 / 60 و مجملا در تبيان 5 / 249 .
( 2 ) - در اصل نسخه چنين است . و ترجمه صحيح اين است : « آيا نمىدانند » .
احتمال دارد كه « ا » بوده ، كه در نثرهاى قرن ششم و هفتم ، به معنى « آيا » به كار مىرفته است . در صورت صحّت ضبط ، شايد مصنف ، استفهام را به معنى تقرير گرفته است .