يا ربّ لا اسئلك اليوم إلّا « 1 » نفسى . « 2 » »
يعنى : آوازي بخشم از دوزخ برآيذ كه هيچ ملكى و پيغمبرى نبوذ الّا بيهوش بيفتذ ، و اندام ايشان از هيبت آن بلرزد . تا حدى كه ابراهيم - عليه السلام به زانو بروذ ، و گويذ :
خذاوندا ! امروز هيچ از تو نمىخواهم ، الّا نفس خوذ ؛ يعنى : خلاص خوذ .
و « غيظ » ، حالتى است كه از شدت غضب در نفس ظاهر شوذ .
عرب گويذ : غاظه و اغتاظه و غيّظه ، فتغيّط .
و « زفير » ، آوازى بوذ كه از شكم آنك خشم گيرذ بشنوند ، چون آواز خر كه قصد بانگ كردن كنذ . « 3 »
وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها :
و چون در دوزخ افكنند ايشانرا ،
مَكاناً ضَيِّقاً :
در جايگاهى تنگ ، چون زخم آهن بن نيزه ،
مُقَرَّنِينَ :
در حالتى كه ايشان بسلاسل و اغلال بسته باشند در دوزخ در جوار شياطين . [ 134 - ر ]
و « قرين » ، جمع كردن چيزى بوذ در قرن ، و آن حبل بوذ .
دَعَوْا هُنالِكَ :
هامش
( 1 ) - طبرى : فيقول : يا ربّ لا املك الّا .
( 2 ) - طبرى 18 / 127 .
( 3 ) - كشف الاسرار 7 / 10 .