و در بهشت و دوزخ ، خواب نبوذ . [ 134 - پ ] و ليكن خطاب مىكنذ ايشانرا به آنچه ايشان معرفت آن دارند . « 1 »
و « خير » و « احسن » فرموذ . و خير نيكوييى در مقيل و منزل كفار نبود ، زيرا كه بهشت و دوزخ در باب منازل ، داخلاند بر يك صنف .
و اين همچنانست كه كسى را كه ترك فساد كند و روى بصلاح آرذ ، گويند :
« ا ليس هذا خيرا ممّا انت فيه » ؛
يعنى : نه اين بهتر از آنست كه پيش از اين در آن بوذى ؟ و بابتدا نگويند كه فساد خير است يا صلاح .
قوله :
وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ؛
اي : دخلوها .
و گفتهاند : حق آن « وعدها المتقون » است ، ضمير حذف كرد . و آن مفعول ثانى است . « 2 »
كانَتْ لَهُمْ جَزاءً :
آن بهشت ايشانرا ثوابست ،
وَ مَصِيراً :
و مرجع ؛ يعنى : بازگشتگاه .
لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ :
ايشانراست در بهشت ، آنچه خواهند از انواع نعمت ،
هامش
( 1 ) - همان مصدر .
( 2 ) - تبيان 7 / 476 .