تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 282

مساهمون:

ص٢٨٢
رجال ، تا بده رسذ . همچنين گويند ، و اعداد از سه تا ده ، چون [ 101 - پ ] مؤنث اضافت كنند ، به غير « ت » كنند . تقول : ثلث نسوة ، اربع نسوة ، تا بده رسد . همچنين گويند ، زيرا كه واحد نسوة ، امراة بوذ ، و آن مؤنث است ؛ يعنى : امراة . و نظر بواحد است ، نه بجمع . و جمع ، از آن رو كه جمع است ، مؤنث است ؛ يعنى : لفظ رجال و لفظ نسوة ، زيرا كه نحويان برآنند كه همه جمعها مؤنث است ، الا جمع مذكر سالم . و در آيت ، دو قول گفته‌اند . قتاده گويذ : اين سخن اهل كتاب ، چنانك در عدد ايشان خلاف كردند ، در « لبث » نيز خلاف كردند . « 1 » بعضى گفته‌اند : سيصد سال ، و بعضى گفتند : سيصد و نه سال . « 2 » قول دوّم آنست كه اخبارست از حضرت رب العالمين ، كه ايشان در غار سيصد و نه سال درنگ كردند . « 3 » و گفته‌اند : مراد از سيصد سال ، سالهاى شمسى است كه در آن هيچ نقصان نيست . « 4 »
وَ ازْدَادُوا تِسْعاً :
و زيادت كردند ، بر آن نه سال قمري . و در يك سال قمري ، يازده روز تفاوتست . مجموع آن در مدت سيصد سال ، نه سال و چند ماه بوذ . از ذكر ماه
هامش
( 1 ) - مجمع 6 / 436 ، كشاف 2 / 716 ، كشف الاسرار 5 / 678 . ( 2 ) - كشف 5 / 678 . ( 3 ) - كشف 5 / 678 ، لاهيجى 2 / 887 . ( 4 ) - كشف 5 / 679 .