و از آنجا روشن شذ كه طلحه و زبير و اصحاب ايشان و معاويه و عمر و عاص ، ايشان كشتنى بوذند .
ذلِكُمْ ؛ *
يعنى : آنچه ذكر آن مفصل بيان كرديم ،
وَصَّاكُمْ بِهِ ؛
يعنى : وصيت فرموذ پروردگار شما بمحافظت كردن آن ،
لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ؛
اى : « لتصيروا من الراشدين » ؛
يعنى : تا مگر شما از راه يافتگان باشيذ .
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ :
و بمال يتيم نزديكى منماييذ ، الا بوجهى نيكوتر ؛ يعنى : در تجارت كنيذ و در مال خوذ مياميزيذ .
زجاج گويذ : اگر يتيم را مركبي يا خادمى باشذ ، استعمال مركب و استخدام خادم او ، روا نبوذ « 1 » .
هامش
- ابو الفتوح رازى 5 / 91 .
( 1 ) - القرب : المراد مطلق التصرف
المراد بالقرب ، التصرف فيه ؛ و انما خص اليتيم بذلك و ان كان واجبا فى كل احد ، لان اليتيم لما كان لا يدفع عن نفسه و لا له والد يدفع عنه . فكان الطمع فى ماله اقوى -