97 - سورة القدر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
ما فرستاديم قرآن را در شب قدر . ( 1 )
وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ
و چه دانى تو كه شب قدر را « 1 » چه جاه است و قدر . ( 2 )
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
شب قدر را آن قدر و جاه است ، كه وى بهتر از هزار ماه است . ( 3 )
تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها
فرودآيند در وى فرشتگان « 2 » و روح الأمين ، و گويند روح « 3 » فرشتهاى است سر وى نزد عرش و پاى وى زير هفتم « 4 » زمين ؛
بِإِذْنِ رَبِّهِمْ
به دستورى پروردگار خويش ،
مِنْ كُلِّ أَمْرٍ
و آرند هر فرمانى [ را ] از آفريدگار خويش . ( 4 )
سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ
اين شب شب سلامت است از همه آفتها تا سفيده دم ، و قيل همهء [ شب ] سلام فرشتگان بود بر مؤمنان بنى آدم . ( 5 )
هامش
( 1 ) - ن : « را » ندارد .
( 2 ) - ن : فرشتگان .
( 3 ) - اصل : روح و .
( 4 ) - ن : « هفتم » ندارد .