99 - سورة الزّلزال
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها
چون جنبانيده « 1 » شود زمين به زلزله با اهوال « 2 » خويش .
( 1 )
وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها
و بيرون « 3 » آرد زمين اموات و اموال خويش . ( 2 )
وَ قالَ الْإِنْسانُ ما لَها
و گويد آدمى كه چه بود زمين را كه گشت از احوال خويش .
( 3 )
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها
آن روز خبر دهد زمين از اعمال عمّال خويش . ( 4 )
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحى لَها
بدانك خداى عزّ و جلّ بدان [ به زبان ] « 4 » آوردش به قدرت بر كمال خويش . ( 5 )
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ
آن روز كه بازگردند مردمان ، از گورها به شمارگاه پراكندگان ، تا نموده شوند جزاى افعال خويش . ( 6 )
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ
هر كه خيرى كرده است به
هامش
( 1 ) - ن : جنبنده - ت : مانند متن است .
( 2 ) - ن و ت : به اهوال .
( 3 ) - ن :
برون .
( 4 ) - اين اصلاح از « ن » مىباشد ، و اما در « ت » عبارت چنين است : بدانكه خداى عزّ و جلّ برون آوردش . . .