96 - سورة العلق
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
بر خوان به نام پروردگار خويش كه خلق را وى آفريد . ( 1 )
خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ
آدمى را از خون بسته هست گردانيد . ( 2 )
اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ
برخوان ، و پروردگار تو كريمترين كريمان . ( 3 )
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
آنك بياموخت به سبب نوشتن به قلم خلق را علمهاى فراوان . ( 4 )
عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ
بياموخت آدمى را آنچه نمىدانست پيش از آن . ( 5 )
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
حقا كه آدمى آرد طغيان ،
چون بيند خويشتن « 1 » را از توانگران . ( 6 - 7 )
إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى
به « 2 » پروردگار تست بازگشت خلق نه بسود و زيان . ( 8 )
أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى عَبْداً إِذا صَلَّى
ديدى آن « 3 » ابو جهل را كه بازمىدارد ،
بنده [ اى ] را يعنى مصطفى را صلى اللّه عليه و سلم چون نماز مىآرد . ( 9 - 10 )
أَ رَأَيْتَ إِنْ كانَ عَلَى الْهُدى أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوى
چه گويى اگر اين بنده بود بر راه رستگارى ،
و فرمايد ديگران را به ترسكارى ، خوب بود كه وى را « 4 » از عبادت بازدارى ؟
هامش
( 1 ) - ن : خويشتند .
( 2 ) - ن : « به » ندارد .
( 3 ) - ن : « آن » ندارد .
( 4 ) - ن : ورا .