( 11 )
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقاها
چون بر جست مر كشتن ناقه را بدبختترين ايشان قذار بن سالف با ياران خويش . ( 12 )
فَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَ سُقْياها
گفت مر ايشان را صالح پيامبر « 1 » خداى بمانيت ناقه خداى را با بهرهء آب وى . ( 13 )
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوها
صالح را دروغ گوى داشتند و ناقه را زدند پى .
فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها
هلاك كردشان خداوند ايشان ، به گناه ايشان ؛ و همه را در هلاك يكسان گردانيد ،
وَ لا يَخافُ عُقْباها
و از عاقبت آن از كس نمىترسيد . ( 14 - 15 )
هامش
( 1 ) - ن : پيغامبر .