90 - سورة البلد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ
سوگند بدين شهر مكّه . ( 1 )
وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ
در اين حال كه تو فرودآيندهاى در اين شهر با بركه ( 2 )
وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ
و سوگند به پدر و آنچه « 1 » آورد از فرزندان ، يعنى آدم و آن فرزندان وى كه ايشانند مؤمنان . ( 3 )
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ
آفريديم آدمى را « 2 » از بهر رنج و مشقّت ، هماره « 3 » رنجور بود « 4 » در كار دنيا يا در « 5 » كار آخرت . ( 4 )
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
أ گمان مىبرد ، كه كس بر وى توانا نشود . ( 5 )
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مالًا لُبَداً
مىگويد مال بسيار به كار بردم ، تا همه دشمنان را قهر كردم .
( 6 )
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ
أ گمان مىبرد كه كردهء وى ديده نشد ، و جزاى آن به وى نرسد .
( 7 )
أَ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ
أ نداديمش دو ديدهء بينا . ( 8 )
هامش
( 1 ) - ن : بدانج .
( 2 ) - ن : انسان را .
( 3 ) - ن : همواره
( 4 ) - ن : « بود » ندارد .
( 5 ) - ن : « در » ندارد .