وَ لِساناً
و زفان گويا ؛
وَ شَفَتَيْنِ
و دو لب جنبان . ( 9 )
وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ
و راه نموديش به دو پستان ؛ و قيل پيدا كرديم ورا راه خير و راه شرّ ، و قيل « 1 » بنموديمش طريق نفع و طريق ضرّ . ( 10 )
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ
چرا نكندمى تدبير گذشتن عقبه . ( 11 )
وَ ما أَدْراكَ مَا الْعَقَبَةُ
و چه دانى تو كه به چه گذاشته « 2 » شود آن عقبه . ( 12 )
فَكُّ رَقَبَةٍ أَوْ إِطْعامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ
بدانك بنده آزاد كند ،
يا روز تنگى و گرسنگى طعام دهد ،
يتيمى را كه خويش وى بود ،
يا درويشى را كه از برهنگى « 3 » بر خاك نشيند . ( 13 - 14 - 15 - 16 )
ثُمَّ كانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا
و با اين « 4 » نيز بود از گروندگان « 5 » ،
وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ وَ تَواصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ
آنها كه بوند بر « 6 » صبر كردن و بر خلق بخشودن « 7 » وصيّتكنندگان .
( 17 )
أُولئِكَ أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ
اينها بوند از اصحاب دست راست ، و همه كارهاشان راست .
( 18 )
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا
و آنها كه كافر شوند به آيات ربّ ،
هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ
ايشان بوند اصحاب دست چپ . ( 19 )
عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ
ايشان بوند به دوزخ برده ، و درها بر ايشان استوار كرده . ( 20 )
هامش
( 1 ) - ن : « و قيل » ندارد .
( 2 ) - ن و ت : گذشته .
( 3 ) - ن : برهنگى را .
( 4 ) - اصل : و باز .
( 5 ) - ن : از گرويدگان .
( 6 ) - ن : به .
( 7 ) - ن :
بخشنودن - ت : مانند متن است .