91 - سورة الشّمس
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها
سوگند به آفتاب و چاشتگاه وى . ( 1 )
وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها
و سوگند به ماه كه مىآيد بر اثر وى ، در راه وى . ( 2 )
وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها
و سوگند به روز چون بنمايد آفتاب تابان را ، و قيل چون روشن كند جهان را . ( 3 )
وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها
و سوگند به شب چون فروپوشد دنيا و دنياييان را « 1 » . ( 4 )
وَ السَّماءِ وَ ما بَناها
و سوگند به آسمان و بدان خداى كه برآوردش « 2 » . ( 5 )
وَ الْأَرْضِ وَ ما طَحاها
و سوگند به زمين و بدان خداى كه بگستردش . ( 6 )
وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها
و سوگند به تن آدمى و بدان خداى كه « 3 » راست كرد خلقت وى . ( 7 )
فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
و بنمود ورا فسق وى و تقيّت وى . ( 8 )
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها
[ كه ] رست آنك پاك كردش . ( 9 )
وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها
و نوميد شد آنك در خاك كردش . ( 10 )
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها
دروغ گوى داشتند ثموديان صالح پيامبر را به طغيان خويش .
هامش
( 1 ) - ن : و دنيانيان را - ت : و اهل دنيا را .
( 2 ) - ن : پر پروردش ت : مانند متن است .
( 3 ) - ن : كه خداى .