و خداى تعالى راه دهد هر كه را خواهد بر راه « 1 » راست . ( 46 )
وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ
و مىگويند منافقان كه به خداى تعالى و رسول « 2 » گرويديم ،
وَ أَطَعْنا
و فرمانها پذيرفتيم « 3 »
ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
باز روى مىگردانند گروهى « 4 » از ايشان از بعد آن ،
وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ
و نيند آنها مؤمنان . ( 47 )
وَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ
و چون خوانده مىشوند ، به خداى تعالى و رسول وى تا ميان ايشان حكم كند « 5 »
إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ مُعْرِضُونَ
ناگاه گروهى « 10 » از ايشان روى « 6 » مىگردانند . ( 48 )
وَ إِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ
و اگر حق مر ايشان را بود آيند به سوى رسول گردن - دهندگان ،
أَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
ا نفاق است در دلهاى ايشان ؛
أَمِ ارْتابُوا
يا به شك شدند ،
أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ
يا مىترسند كه خداى تعالى و رسول وى با ايشان « 7 » ستم كنند ؛
بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
بلك ايشانند ، كه ستمكارانند . ( 50 - 49 )
إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ
گفتار مؤمنان چنان بايد كه بود ،
إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ
كه چون به خداى تعالى و رسول وى « 8 » خوانده شوند تا ميان ايشان حكم كند ؛
أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا
كه گويند شنيديم و پذيرفتيم فرمان ،
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
و آنانند رستگاران . ( 51 )
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و هر كه خداى تعالى را و رسول وى را « 9 » طاعت دارد ،
وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ
و از خداى تعالى بترسد ، و از مخالفت وى پرهيز كند ؛
فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
هامش
( 1 ) - ن : به راه .
( 2 ) - ن : و به رسول .
( 3 ) - ن و ت : پدرفتيم .
( 4 ) - اصل : گروه .
( 5 ) - اصل : كنند .
( 6 ) - ن : از آن روى .
( 7 ) - ن : بر ايشان .
( 8 ) - ن : « وى » ندارد .
( 9 ) - ن : ورا .
( 10 ) - اصل : گروه .