وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و مر خداى تعالى راست ملك آسمانها و زمينها ،
وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
و به جزاى خداى تعالى است بازگشت اينها . ( 42 )
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِي سَحاباً
ا نمىدانى كه خداى تعالى ابر را مىراند ،
ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكاماً
باز همه را جمله مىكند ، و باز بعضى « 1 » را بر بعضى توده مىگرداند .
فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ
بينى آن آب « 2 » باران وى ، كه بيرون « 3 » مىآيد از ميان وى ؛
وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِنْ جِبالٍ فِيها مِنْ بَرَدٍ
و مىفرستد از آسمان ، از كوهها [ اى ] كه در وى است از يخچههاى فراوان
فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ
به هر كه مىخواهد مىرساندش ، و از هر كه مىخواهد مىگرداندش
يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ
مىخواهد روشنايى برق وى كه ديدهها را « 4 » ببرد ،
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ
خداى تعالى شب و روز را مىگرداند ؛
إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ
اندرين عبرت است ، مر آنها را كه ايشان را عقل و بصيرت است .
( 44 - 43 )
وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ
و خداى تعالى بيافريد هر جنبندهاى را از آب
فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ
از ايشان كس است كه مىرود به شكم « 5 » خويش به شتاب ،
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى رِجْلَيْنِ
و از ايشان كس است كه مىرود بر دو پاى ،
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى أَرْبَعٍ
و از ايشان كس است كه بر چهار پاى مىرود به هر جاى .
يَخْلُقُ اللَّهُ ما يَشاءُ
آفريد خداى تعالى هر چه « 6 » خواست ،
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
چه « 7 » خداى تعالى بر هر چيزى تواناست . ( 45 )
لَقَدْ أَنْزَلْنا آياتٍ مُبَيِّناتٍ
فرستاديم آيتها [ اى ] كه پيداست ،
وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
هامش
( 1 ) - اصل : بعض .
( 2 ) - ن : « آب » ندارد .
( 3 ) - ن : برون .
( 4 ) - ن : « را » ندارد .
( 5 ) - ن : بر شكم .
( 6 ) - ن : آنج .
( 7 ) - ن و ت : « چه » ندارد .