يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ
آن روز كه رازها آشكارا كرده شود . ( 9 )
فَما لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لا ناصِرٍ
و مر آدمى را قوّت و دهندهء نصرتى نبود . ( 10 )
وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ
سوگند به آسمان با باران . ( 11 )
وَ الْأَرْضِ ذاتِ الصَّدْعِ
و سوگند به زمين شكافنده به نبات و درختان . ( 12 )
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ
كه اين قرآن قول خداست عزّ و جلّ بازى نى ،
و حقيقتى است « 1 » مجازى نى . ( 13 - 14 )
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً
ايشان با تو مىكنند دستان . ( 15 )
وَ أَكِيدُ كَيْداً
و من باطل مىكنم دستان ايشان . ( 16 )
فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً
زمان ده كافران را اندكى ، تا « 2 » بينى كه چه كنم با « 3 » هر يكى .
( 17 )
هامش
( 1 ) - ن و ت : قولى جدّ است بازى نى و حقيقت است . . .
( 2 ) - ن : يا .
( 3 ) - اصل : يا .