87 - سورة الأعلى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
صفت كن پروردگار بزرگ خويش را ، به صفات سزا ، و نفى كن از وى صفات ناسزا . ( 1 )
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى
آنك بيافريد و محكم آفريد همه چيزها . ( 2 )
وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى
و آنك تقدير كرد اعمار و ارزاق ، و افعال خلقان ، و بازنمود به ايشان مصالح معاش و معاد ايشان . ( 3 )
وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى
و آنك بيرون « 1 » آورد چرا خوار . ( 4 )
فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْوى
و آن را خاشاك خشك و سياه گردانيد به گشت روزگار . ( 5 )
سَنُقْرِئُكَ
هرآينه خوانندهء قرآن گردانيمت ؛ بدانچه « 2 » فرستيم و شنوانيمت
فَلا تَنْسى إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ
فرامشش « 3 » نكنى و عمل به وى نمانى « 4 »
مگر آنچه خداى عزّ و جلّ خواهد ، كه ورا منسوخ كند ، و بر دلها فرامشت « 5 » گرداند ، تا « 6 » از عمل به وى بازدارد ، يا آنك تلاوتش ماند « 7 » ؛
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى
چه « 8 » خداى عزّ و جلّ داند « 9 »
هامش
( 1 ) - ن : برون .
( 2 ) - ن : بدانج .
( 3 ) - ن : فراموش .
( 4 ) - ت : نمايى ن : مانند متن است .
( 5 ) - ن : فراموش .
( 6 ) - ن : يا .
( 7 ) - ن و ت : نماند .
( 8 ) - ن : چه وى .
( 9 ) - اصل : دانه .